ویزه و دامنه‌های ایسترانجا: روستاهای پنهان بیزانسی و عثمانی در تراکیه
جایی که تاریخ آرام می‌آرمد
ویزه یکی از آن مکان‌هایی است که گویی زمان از آن غافل شده است. این شهر که روزگاری شهر آباد بیزانسی به نام بیزیه بود، اکنون در میان دامنه‌های پوشیده از بلوط کوه‌های ایسترانجا خفته است؛ تنها چند ساعت با استانبول فاصله دارد اما از نظر حال‌وهوا دنیایی دیگر است. در اینجا گذشته حصارکشی یا بسته‌بندی نشده است—تنها بخشی از زندگی روزمره است.
نقطه کانونی شهر، کلیسای مخروبه بیزانسی ایاصوفیه است که دیوارهای فروریخته‌اش به آسمان باز است. در نزدیکی، مسجد عثمانی سلیمان پاشا و فواره کوچک خزنه‌دار لایه‌های تاریخی را که در اینجا نشسته‌اند به یاد می‌آورند. در خیابان‌ها قدم بزنید و خانه‌های سنگی، چای‌خانه‌ها و ریتم زندگی‌ای خواهید یافت که شما را به آهسته‌تر پیش رفتن دعوت می‌کند.
فراتر از شهر، دامنه‌های ایسترانجا جاده‌های جنگلی، روستاهای آرام و مسیرهای پیاده‌روی offer می‌دهند که به چشمه‌ها، پل‌های قدیمی و نقاط دیدنی پانوراما می‌رسند. این منطقه‌ای است برای گشت‌وگذار بدون عجله—جایی که یک پیچ اشتباه اغلب به یک نمازخانه فراموش‌شده یا چمنزاری عالی برای پیک‌نیک می‌انجامد.
یک حلقه آخر هفته از استانبول
ویزه یک حلقه ایده‌آل آخر هفته از استانبول می‌سازد. شنبه زود شروع کنید و از طریق شهر ساحلی کیییکوی رانندگی کنید، جایی که دیوارهای باستانی مدیا به دریای سیاه می‌رسند. از آنجا از میان جنگل‌های کاج به سمت داخل به ویزه بروید و به موقع برای ناهار دیرهنگام از غذاهای محلی تراکیه برسید.
بعدازظهر را به کاوش در کلیسا و مسجد بگذرانید، سپس عصر یک قدم‌زدن آرام در کنار نهر شهر داشته باشید. یکشنبه به تپه‌ها بروید: یک رانندگی کوتاه شما را به روستای کیزیلا آغاچ یا صومعه صخره‌ای ویزه می‌رساند، جایی که مسیحیان اولیه نمازخانه‌هایی در صخره‌ها کنده‌اند. از طریق سارای به استانبول برگردید و در یک دکه کنار جاده برای پنیر و ماست تازه توقف کنید.
این مسیر را می‌توان با ماشین یا با کمی برنامه‌ریزی با حمل‌ونقل عمومی انجام داد—البته ماشین به شما آزادی می‌دهد هر جا خواستید توقف کنید. برای ایده‌های بیشتر درباره برنامه سفر، صفحه‌های برنامه‌های سفر و مسیرها ما را ببینید.
طعم تراکیه
غذای تراکیه‌ای سیرکننده و فصلی است. در ویزه به دنبال لوکانتاهای کوچک بگردید که کاورما (گوشت آرام‌پخته)، جیگر سارما (رول‌های جگر) و مانتی سرو می‌کنند—اما ستاره واقعی پنیر محلی است که اغلب در دکه‌های کنار جاده فروخته می‌شود. آن را با یک لیوان راکی یا چای غلیظ در یکی از چای‌خانه‌های شهر همراه کنید.
برای یک پایان شیرین، جوزلی لوقوم (راحت‌الحلقوم گردویی) یا حلوا ساخته‌شده با سمولینا را امتحان کنید. بسیاری از روستاها بازارهای هفتگی دارند که می‌توانید مرباهای خانگی، زیتون و نان تازه را بچشید. اگر بهار به دیدن می‌روید، سبزیجات وحشی را از دست ندهید—ترشی و گوزلمه (نان‌های تخت پر شده) همه‌جا پیدا می‌شوند.
برای اطلاعات بیشتر درباره غذاهای منطقه‌ای، راهنماهای ما را ببینید، یا از برنامه‌ریز برای ساختن یک آخر هفته با محوریت غذا استفاده کنید.
پیاده‌روی در دامنه‌های ایسترانجا
کوه‌های ایسترانجا با مسیرهای قدیمی و جاده‌های جنگلی در هم تنیده‌اند. یک پیاده‌روی آسان محبوب از ویزه به صومعه صخره‌ای است، مسیری ۳ کیلومتری از میان جنگل بلوط که به یک نمازخانه بیزانسی کنده‌شده در صخره می‌رسد. گزینه ملایم دیگر پیاده‌روی در کنار نهر ویزه است، جایی که می‌توانید آب را از کنار آسیاب‌ها و پل‌های قدیمی دنبال کنید.
برای چیزی پرزحمت‌تر، به روستای چاقیلی بروید و تا آبشارها پیاده‌روی کنید، یا جنگل‌های انبوه اطراف کیییکوی را کاوش کنید، جایی که مسیرهای علامت‌گذاری‌شده به سواحل خلوت می‌رسند. بهار و پاییز بهترین زمان‌ها برای پیاده‌روی هستند—تابستان‌ها می‌تواند گرم و مرطوب باشد و زمستان‌ها برفی.
هر سرعتی که دارید، این منطقه به کسانی که گشت‌وگذار می‌کنند پاداش می‌دهد. کفش محکم، آب و حس کنجکاوی همراه ببرید. وبلاگ ما اطلاعات بیشتری درباره پیاده‌روی در تراکیه دارد.
فراتر از ویزه: روستاها و ویرانه‌ها
هر یک از روستاهای اطراف تکه‌ای از تاریخ را در خود دارند. کیییکوی، که روزگاری شهر بیزانسی مدیا بود، هنوز دیوارهای شهر و یک صومعه صخره‌ای وقف شده به سن نیکلاس دارد. روستای کیزیلا آغاچ به خاطر خانه‌های سنتی و مسجدی از قرن شانزدهم شناخته می‌شود. در شمال‌تر، روستای ساحلی کاسترو سواحل آرام و ماهی تازه offer می‌دهد.
برای علاقه‌مندان به بیزانس، روستای نزدیک سرگن ویرانه‌های یک کلیسای بیزانسی دارد، در حالی که شهر سارای، در مسیر بازگشت به استانبول، خانه مسجد عثمانی قاسم پاشا و یک موزه کوچک است. این مکان‌ها به ندرت شلوغ هستند—اغلب آنها را برای خودتان خواهید داشت.
هنگام برنامه‌ریزی، ساعات کاری را به صورت محلی بررسی کنید، زیرا برخی مکان‌ها فقط در روشنایی روز قابل دسترسی هستند. بخش مقاصد ما مکان‌های بیشتری برای کاوش در تراکیه فهرست می‌کند.
برنامه‌ریزی بازدید
ویزه در بهار (آوریل–ژوئن) و پاییز (سپتامبر–اکتبر) در بهترین حالت خود است، زمانی که هوا معتدل و جنگل‌ها پرطراوت‌اند. تابستان‌ها گرم و مرطوب است، در حالی که زمستان‌ها می‌تواند سرد با گاهی برف باشد. اقامت توصیه‌شده ۲–۳ روز است تا از منطقه کاملاً لذت ببرید.
اقامتگاه‌ها محدود به مهمان‌خانه‌های کوچک و چند هتل است؛ رزرو از قبل عاقلانه است، به‌ویژه در آخر هفته‌ها. شهر فشرده و قابل پیاده‌روی است، اما ماشین برای کاوش در روستاهای اطراف مفید است. اگر به حمل‌ونقل عمومی وابسته هستید، اتوبوس‌ها از سیلیوری یا چورلو در استانبول حرکت می‌کنند، اما ارتباطات ممکن است کم‌تعداد باشد.
برای نکات عملی بیشتر، ابزارهای سفر و پرسش‌های متداول ما را ببینید. و به یاد داشته باشید: ویزه درباره آهسته شدن است—پس برنامه سفرتان را انعطاف‌پذیر بگذارید و از آرامش لذت ببرید.
برجسته‌ترین دیدنی‌ها
فعالیت‌های محبوب
به فکر سفر به ترکیه هستید؟
اطلاعات تماس خود را به اشتراک بگذارید و یک کارشناس محلی تأیید شده با برنامهای مخصوص شما پیگیری خواهد کرد — رایگان، بدون هیچ تعهدی.
