چرا ارتفاعات ترکیه پاسخ ماه اوت هستند
هر تابستان، ساحل ترکیه به گلخانه‌ای گرم و شور تبدیل می‌شود. مدیترانه و اژه باشکوه‌اند، اما تا اواسط بعدازظهر ژوئیه، ماسه‌ها داغ می‌شوند و دریا مثل آب گرم حمام حس می‌شود. برای خانواده‌ها، شناگران تفریحی و هر کسی که فقط می‌خواهد خنک باشد، راه‌حل در داخل خشکی و در ارتفاع است: دریاچه‌های کوهستانی آناتولی که مثل زنجیری از مهره‌های آبی سرد از بولو در شمال غرب تا آرتوین در شمال شرق دور امتداد یافته‌اند.
این‌ها آن دریاچه‌های دورافتاده یخچالی نیستند که به طناب، نقشه و راهنما نیاز داشته باشند. دریاچه‌های مرتفع ترکیه به‌طور قابل توجهی قابل دسترس هستند. بسیاری از آن‌ها در کنار جاده‌های آسفالت، داخل پارک‌های ملی با کافه، اسکله چوبی، میز پیک‌نیک و حتی کلبه قرار دارند. می‌توانید صبح رانندگی کنید، قبل از ناهار شنا کنید، سوجوک را روی منقل عمومی کباب کنید و تا غروب در هتلی در دره برگردید.
این راهنما این زنجیره را به سمت شرق دنبال می‌کند. تمرکز آن بر دریاچه‌هایی است که شنا در طبیعت در آن‌ها واقعاً آسان است — جایی که ورود به آب تدریجی است، آب شفاف است، امکانات قابل اعتمادند و منظره از آن دسته‌ای است که تا ژانویه هم برای دوستانتان تعریف خواهید کرد. انتظار آبی داشته باشید که به قدری سرد است که نفستان را بند می‌آورد و بعد می‌خندید، هوای کوهستانی معطر به کاج و آویشن، و آن لذت خاص تابستان ترکی: چای کنار دریاچه در حالی که پاهایتان هنوز بی‌حس است.
اگر در حال برنامه‌ریزی سفر گسترده‌تری حول این دریاچه‌ها هستید، راهنمای مقاصد و مسیرهای پیشنهادی ما مکان‌های خوبی برای اتصال نقطه‌ها هستند، و راهنمای بهترین زمان سفر به شما کمک می‌کند تشخیص دهید که دره‌ها وقتی دریاچه‌ها دعوت‌کننده‌ترین حالت را دارند چقدر گرم خواهند بود.
بولو و دریاچه‌های غربی: آسان‌ترین شروع
بولو مقصد اکثر خانواده‌های استانبولی است وقتی هوای خنک می‌خواهند. این استان فلاتی سبز و جنگلی بین پایتخت و ساحل دریای سیاه است و جاده از استانبول حدود سه ساعت طول می‌کشد. دریاچه‌های آن تقریباً به‌طور خنده‌داری آسان برای رسیدن هستند: بدون پیاده‌روی، بدون ماشین چهارچرخ محرک، فقط یک خروجی از آزادراه TEM و کمی بالا رفتن به میان کاج‌ها.
دریاچه آبانت پرچمدار است. در ارتفاع حدود ۱٬۳۲۰ متری در یک پارک ملی قرار دارد و دریاچه‌ای آرام با حاشیه نی‌زار است که مسیر پیاده‌روی دور آن با قدم زدن آرام حدود دو ساعت طول می‌کشد. در تابستان می‌توانید شنا کنید، هرچند بخش زیادی از ساحل حفاظت‌شده است و شنا بهتر است در مناطق تعیین‌شده و از ساحل‌های کوچک نزدیک تأسیسات اصلی انجام شود. دمای آب در محدوده فرح‌بخش است — حدود ۱۷ تا ۲۱ درجه در ژوئیه و اوت — که دقیقاً همان چیزی است که وقتی دره پایین‌دست به ۳۳ درجه می‌رسد می‌خواهید.
امکانات عالی است: کافه، رستوران، اسب‌سواری، اجاره دوچرخه، مناطق پیک‌نیک با میز و شیر آب، و کلی مهمان‌خانه در روستاهای اطراف. پارک محبوب است، پس آخر هفته‌ها زود برسید. دریاچه یدی‌گولر، در شمال‌تر، زنجیره‌ای از هفت دریاچه جنگلی است که با مسیرهای پیاده به هم متصل‌اند؛ شنا محدودتر است و جاده‌ها کندتر، اما برای پیک‌نیک و عکاسی فوق‌العاده است. دریاچه سولاک‌لو، نزدیک مودورنو، کوچک‌تر و ساکت‌تر است، با ساحل‌های چمنی ایده‌آل برای کودکان که می‌خواهند فقط آب‌بازی کنند نه اینکه شیرجه بزنند.
بولو برای هر کسی که درباره شنا در طبیعت نگران است اولین توقف عالی است. آب تمیز است، ورود ملایم است و اگر هوا تغییر کند — که در این کوه‌ها ممکن است — همیشه یک کافه گرم در چند صد متری هست.
اطراف آنکارا و قزل‌ایرماق: دریاچه‌هایی در دسترس پایتخت
ساکنان آنکارا می‌دانند که رهایی از گرمای تابستان فقط یک یا دو ساعت دورتر است. ارتفاعات جنوب و شرق شهر چندین دریاچه کوهستانی متوسط با آب واقعاً فرح‌بخش و فضایی دلپذیر و محلی و خانوادگی برای پیک‌نیک دارند.
دریاچه اِگری، در جنگل‌های نزدیک چام‌لیدره در شمال غرب آنکارا، دریاچه‌ای کوچک با حاشیه کاج در ارتفاع حدود ۱٬۳۰۰ متری با منطقه تفریحی محبوب، مسیرهای پیاده‌روی و مکان‌های پیک‌نیک است. منظره آلپی باشکوهی نیست، اما در یک بعدازظهر گرم، هوای خنک و سایه کاج‌ها ارزش رانندگی را دارد. در شرق‌تر، دلتای قزل‌ایرماق لذتی کاملاً متفاوت است — مسطح، پر از پرنده و گرم — پس دریاچه‌های مرتفع را گزینه خنک خود و دلتا را گزینه حیات وحش در نظر بگیرید.
برای یک روز پرماجراتر، کوه‌های کوراوغلو بین بولو و آنکارا دریاچه‌ها و نهرهای کوچکی را پنهان می‌کنند که locals در تابستان در آن‌ها شنا می‌کنند. امکانات ابتدایی است، پس آب، سایه‌بان و غذا ببرید. این‌ها مکان‌هایی هستند که پاداششان سکوت است: خش‌خش باد در کاج‌ها، برخورد موج کوچک به صخره، و هیچ‌کس دور و بر.
برای خانواده‌ها، قانون طلایی در این منطقه ترکیب دریاچه با شهر است. صبح شنا کنید، بعد به شهر بازار برای ناهار و بستنی بروید. برنامه‌های سفر ما شامل حلقه‌های کوتاهی است که هم از آنکارا و هم از استانبول خوب جواب می‌دهد.
ارتفاعات دریای سیاه: بورچکا، کاراگول و دریاچه‌های آرتوین
هرچه به سمت شرق در امتداد دریای سیاه پیش بروید، کوه‌ها شیب‌دارتر، جنگل‌ها انبوه‌تر و دریاچه‌ها سردتر می‌شوند. منطقه آرتوین نقطه اوج این راهنماست: منظره‌ای از صنوبر، مه و آب سبز تیره که بیشتر به قفقاز نزدیک است تا مدیترانه.
دریاچه کاراگول در بخش بورچکای آرتوین در ارتفاع حدود ۱٬۶۵۰ متری قرار دارد و تصویر کارت‌پستال کلاسیک شمال شرق ترکیه است: جنگل صنوبر تیره، دریاچه‌ای کوچک با گذرگاه چوبی، مِهی که میان درختان می‌خزد و چند میز پیک‌نیک. با ماشین قابل دسترسی است و مکان فوق‌العاده‌ای برای یک شنا کوتاه و پرانرژی در تابستان. آب سرد است — اغلب ۱۴ تا ۱۸ درجه حتی در اوت — پس آن را به عنوان یک شیرجه سریع نه شنا طولانی در نظر بگیرید و مراقب کودکان باشید.
در نزدیکی، دریاچه شاوشات کاراگول (که اغلب برای تمایز از همتای بورچکایی‌اش شاوشات کاراگول نامیده می‌شود) در ارتفاع حدود ۱٬۸۰۰ متری در جنگل‌های شاوشات قرار دارد. یک ساختمان امکانات کوچک، مسیرهای پیاده‌روی و ساحلی دارد که می‌توانید پتو پیک‌نیک را پهن کنید. موقعیت فوق‌العاده است و هوای خنک حتی وقتی ساحل شرجی است تسکین‌دهنده است.
منطقه وسیع‌تر همچنین شامل دریاچه‌های مرتفع اطراف آردانوچ، یوسف‌علی و دامنه‌های کاچکار است که بسیاری از آن‌ها از طریق جاده‌های جنگلی قابل دسترسی‌اند. برخی برای پیاده‌روی مناسب‌تر از شنا هستند و سطح آب با پروژه‌های برق‌آبی و ذوب برف تغییر می‌کند، پس قبل از حرکت محلی‌ها را بپرسید. دریاچه‌های آرتوین پاداش شروع زودهنگام را می‌دهند: مه اغلب تا اواسط صبح محو می‌شود و آبی را نمایان می‌کند که به قدری شفاف است که می‌توانید سنگ‌های کف را بشمارید.
برای کوهنوردانی که بیشتر می‌خواهند، ارتفاعات کاچکار بالای این دریاچه‌ها برخی از بهترین پیاده‌روی‌های ترکیه را ارائه می‌دهند. راهنماهای جامع ما جنبه‌های عملی سفر کوهستانی در این گوشه از کشور را پوشش می‌دهند.
دریاچه‌های مرتفع آناتولی شرقی: ارزروم، قارص و فراتر
در جنوب و شرق‌تر، زمین به فلات‌های مرتفع وسیعی باز می‌شود که با دریاچه‌ها نقطه‌چین شده‌اند. هوا رقیق است، شب‌ها حتی در اوت سرد است و آب سردتر — اما حس وسعت در هیچ جای دیگر ترکیه بی‌همتا است.
اطراف ارزروم، دریاچه تورتوم دریاچه‌ای عمیق و آبی چشمگیر است که در اثر رانش زمین شکل گرفته، با صخره‌ها و آبشاری در نزدیکی. شنا در نقاط منتخب ممکن است اما ساحل در برخی جاها شیب‌دار است؛ بهتر است به عنوان یک توقف دیدنی با یک شیرجه کوتاه برای شناگران مطمئن در نظر گرفته شود. دریاچه بالیک، دریاچه‌ای کم‌عمق نزدیک دشت رود ارس، بهشت پرنده‌نگران و مکان دلپذیری برای پیاده‌روی عصرگاهی است.
در استان قارص، دریاچه‌های فلات مرتفع اطراف چیلدیر و روستاهای اطراف عظیم، بادخیز و به‌طرز زیبایی تنها هستند. دمای آب تابستان سرد است اما غیرقابل تحمل نیست و خانواده‌های محلی شنا می‌کنند. امکانات کم است، پس اینجا جایی است که باید همه چیز لازم را ببرید و به هوا احترام بگذارید: طوفان‌ها به سرعت در فلات می‌آیند.
این دریاچه‌های شرقی برای مسافرانی است که منظره را بر راحتی ترجیح می‌دهند. اگر شما چنین هستید، بخش ابزارهای سفر می‌تواند در برنامه‌ریزی فواصل رانندگی کمک کند و متخصصان محلی ما می‌توانند درباره شرایط جاده و بهترین توقف‌های خانوادگی مشاوره دهند.
دمای آب، ایمنی و نکات عملی برای شناگران تفریحی
مفیدترین واقعیت درباره دریاچه‌های کوهستانی ترکیه این است که آن‌ها سرد هستند. در ارتفاع ۱٬۳۰۰ تا ۱٬۸۰۰ متر، دمای سطح آب در تابستان معمولاً از ۱۴ درجه در شمال شرق تا حدود ۲۱ درجه در دریاچه‌های بولو متغیر است. این در یک روز گرم دلچسب است اما واقعاً آب سرد است: آهسته وارد شوید، اولین فرورفتن را کوتاه نگه دارید و قبل از اینکه شروع به لرزیدن کنید بیرون بیایید. کودکان باید در لبه آب با یک بزرگسال در فاصله یک دست بازی کنند.
اکثر دریاچه‌های قابل دسترس یک منطقه شنا تعیین‌شده، یک اسکله یا ساحلی چمنی با شیب ملایم دارند. شنا در طبیعت در جاهای دیگر معمولاً تحمل می‌شود اما عاقلانه رفتار کنید: علائم را بررسی کنید، از شنا نزدیک سازه‌های سد یا کانال‌های خروجی خودداری کنید و هرگز بدون بررسی عمق شیرجه نزنید. دریاچه‌های کوهستانی می‌توانند افت ناگهانی و لایه‌های سرد زیر سطح داشته باشند.
امکانات بسیار متفاوت است. آبانت بولو و دریاچه‌های کاراگول آرتوین کافه، سرویس بهداشتی، میز پیک‌نیک و پارکینگ دارند. دریاچه‌های کوچک‌تر ممکن است چیزی جز یک نقطه صاف برای پتو نداشته باشند. آب آشامیدنی، ضد آفتاب، لباس گرم برای بعد از شنا، کفش آبی برای نقاط ورود سنگی و کیسه زباله ببرید — دریاچه را پاک‌تر از آنچه یافتید ترک کنید. آخر هفته‌های ژوئیه و اوت قبل از ساعت ۱۰ صبح برسید تا میز پیک‌نیک بگیرید.
لذت تابستان ترکی یک معادله ساده است: دریاچه سرد، چای گرم، سایه کاج و پیک‌نیکی که سه ساعت بیشتر از برنامه طول می‌کشد.
کجا بخوابیم: کلبه‌ها، کمپ‌ها و مهمان‌خانه‌های روستایی
بهترین راه لذت بردن از این دریاچه‌ها خوابیدن نزدیک آن‌هاست. اطراف آبانت، پارک ملی و روستاهای نزدیک همه چیز از هتل‌های بوتیک تا بانگالوهای چوبی و مهمان‌خانه‌های خانوادگی ارائه می‌دهند؛ کمپینگ در مناطق تعیین‌شده ممکن است اما قوانین تغییر می‌کنند، پس در ورود تأیید کنید. یدی‌گولر تعداد کمی کلبه و یک کمپ دارد که در داخل پارک اداره می‌شود — برای آخر هفته‌های تابستان خیلی زود رزرو کنید.
در ارتفاعات آرتوین، تصویر روستایی‌تر است. بورچکا کاراگول و شاوشات کاراگول امکانات کوچک و اقامتگاه‌های ساده در نزدیکی دارند، در حالی که روستاهایی مثل ماکاخل و دره‌های اطراف مهمان‌خانه‌هایی با غذای خانگی ارائه می‌دهند. کمپینگ در تابستان بین خانواده‌های ترک محبوب است؛ انتظار سرویس بهداشتی ابتدایی، آب سرد و صبح‌های فراموش‌نشدنی داشته باشید.
برای یک پایگاه راحت، شهرها را به جای خود دریاچه‌ها در نظر بگیرید: بولو، آرتوین، شاوشات و ارزروم همه هتل‌ها و رستوران‌های خوبی دارند و دریاچه‌ها یک ساعت یا کمتر فاصله دارند. این به‌ویژه برای خانواده‌هایی که بعد از شنا در آب سرد دوش گرم و صبحانه درست می‌خواهند عالی است. گزینه‌های برنامه‌ریزی ما توضیح می‌دهند که چگونه می‌توانیم در ترتیب دادن این اقامت‌ها کمک کنیم و سوالات متداول به پرسش‌های رایج درباره سفر کوهستانی با کودکان پاسخ می‌دهد.
یک مسیر نمونه تابستانی خنک از بولو تا آرتوین
اگر می‌خواهید تمام زنجیره را دنبال کنید، ده روز تا دو هفته وقت بگذارید. از بولو با دو شب اقامت نزدیک آبانت شروع کنید، صبح شنا کنید و عصر مسیر دریاچه را پیاده بروید. به سمت شرق از طریق کاستامونو و جنگل‌های کاج کوه‌های کوره رانندگی کنید و در طول راه برای پیک‌نیک و شناهای کوتاه در نهرها و دریاچه‌های کوچک توقف کنید.
به آرتوین برای سه یا چهار شب ادامه دهید و شهر را پایگاهی برای بورچکا کاراگول و شاوشات کاراگول قرار دهید، با یک روز اختصاصی برای دامنه‌های کاچکار. اگر زمان اجازه داد با یک حلقه آرام از ارزروم و دریاچه‌های فلات مرتفع تمام کنید. رانندگی طولانی اما زیباست و پاداش آن مجموعه‌ای از شناها در آبی است که هرچه به شرق می‌روید سردتر، شفاف‌تر و ساکت‌تر می‌شود.
برای سه فصل بار ببندید. حتی در اوت، شب‌های کوهستانی می‌تواند به زیر ۱۰ درجه برسد و باران در ارتفاعات دریای سیاه همیشه ممکن است. کلاه گرم، حوله زودخشک و کفشی که از خیس شدن ناراحت نشوید ببرید. سپس کاری را بکنید که ترک‌ها می‌کنند: میزی در سایه پیدا کنید، چای سفارش دهید و بگذارید بعدازظهر کنار آب بگذرد. برای الهام بیشتر درباره مقصد بعدی، گالری عکس و وبلاگ سفر ما را ببینید.
به فکر سفر به ترکیه هستید؟
اطلاعات تماس خود را به اشتراک بگذارید و یک کارشناس محلی تأیید شده با برنامهای مخصوص شما پیگیری خواهد کرد — رایگان، بدون هیچ تعهدی.